If only our lawmakers have the mind of this 10-year old child

Video credit: 10 years old kid talks about PORK BARREL - JUSTINE FLORES
Watch video: click https://www.facebook.com/photo.php?v=728841537131307

Children are the most marginated sector of the society. They are soldom given the opportunity to speak out their mind, if and wjhen they speak out their opinions, very few, if any, listen to them.

Here is one of the very rare instance when one of them, a 10-year old girl, speak about the top issue of today: the Pork Barrel. She was telling the adults, parents and most of all, trhe pewople who run the state's machinery, to stop playing with their future. The money squandered in pork barrel spells a great deal of set back for their future.

She is just a child. It is for us adults - parents, teachers, lawmakers and government officials to safeguard the future of the children, the future of the nation, the future of the Philippines. It is our responsability to do so.

Audio Slideshow | Sino ang tunay na baliw (o mastermind) — sa pork barrel scam?

Audio Slideshow | Sino ang tunay na baliw (o mastermind) — sa pork barrel scam?

(To watch slideshow, click the title.)

Posted: 23 Sep 2013 09:17 PM PDT

A very eloquent slideshow recorded by Renato Reyes from the pictures by Kenneth Guda, Soliman Santos and Boy Bagwis of Pinoy Weerkly from scenes of the manefestations against pork barrel in Luneta-Mendiola to the background sound of the talented  Ryan Cayabyab Singers. Click the title and watch the slideshow

___________________  

Muli, noong Setyembre 21, nagprotesta ang libu-libong mamamayan sa Luneta at Mendiola, Manila. Muli, ang puntirya’y ang sistema ng discretionary funds na patuloy na pinoprotektahan ng administrasyong Aquino sa kabila ng mga pahayag nitong “ia-abolish” na ang pork barrel.

(Kuha ni KR Guda)

Pero sa pagkakataong ito, nataon sa anibersaryo ng deklarasyon ng Batas Militar ng nasirang diktador na si Ferdinand Marcos ang pagkilos. Pagkakataon din ito para sa sambayanan na gunitain ang malagim na panahong namayani ang pasismo para patahimikin ang mga mamamayang lumalaban, at ang malagim na panahon ng malawakang pandarambong sa kaban ng yaman.

Hindi natapos sa Batas Militar ang pasismo at pandarambong. Hindi rin natapos ang paglaban — kaya naman nandoon sila sa Luneta at Mendiola, muling isinisiwalat kung sino, sa awitin ng isang grupo ng mga mang-aawit sa Luneta noon — “ang tunay na baliw.”

Mga larawan nina KR Guda, Soliman A. Santos at Boy Bagwis | Audio: “Sino ang Tunay na Baliw”, inawit sa Luneta ng Ryan Cayabyab Singers, nirekord ni Renato Reyes Jr.

EILER - Praymer hinggil sa Pork Barrel (Ika-dalawang bahagi)

Ecumenical Institute for Labor Education and Research (EILER)

Setyembre 2013

Ika-dalawang bahagi

Naging matingkad ang pag-abuso sa pork barrel sa ilalim ng diktadurang Marcos kung saan walang sistema ng audit at kara-karakang inaaprubahan ng Kongreso ang taunang badyet. Sa kabila ng kabulukan ng sistema, ipinagpatuloy ang pork barrel sa ilalim ng rehimeng Cory Aquino at pinangalanan itong Countrywide Development Fund (CDF). Dahil sa naisiwalat na malawakang pangungurakot ng CDF sa ilalim ng rehimeng Ramos, pinalitan ang tawag sa pork barrel ng Kongreso at ginawang PDAF. Nagpatuloy ang pangungurakot sa pork barrel sa ilalim nina Estrada at Arroyo. Malinaw na nagpalit lang ang pangalan at mukha ng mga Pangulo subalit nanatili ang sistematikong pandarambong ng pera ng mamamayan sa ilalim ng sistemang pork barrel. Sa loob ng mahabang kasaysayan ng pag-abuso sa pork barrel, wala kahit isang korap na opisyal ang nahatulan at napanagot sa pagnanakaw sa kaban ng yaman ng bansa.

3) Ano ang klase ng mga proyektong pinopondohan sa ilalim ng pork barrel system?

Sa pangunahin, ang mga proyektong pinopondohan sa ilalim ng pork barrel system ay mga palusot at pantabing lamang para sa korupsyon ng mga pulitiko, pangunahin ang pangulo ng Pilipinas. Pinakamalaking bahagi ng pork barrel ang napupunta sa korupsyon ng mga pulitiko, at maliit na bahagi lamang ang napupunta sa aktwal na pagpapatupad ng mga proyektong umano’y pinopondohan. Marami sa mga proyektong ito ay ”ghost projects” lamang.

At kahit ipatupad ang mga proyektong ito, pabor sa pagpapanatili ng kronikong krisis ng mamamayang Pilipino – kahit pa ibinibida ito ng gobyernong Aquino bilang mga programang pangkaunlaran. Sa pinakamainam, ang “pork barrel menu” ng mga proyekto ay karaniwang tumutugon sa mga kagyat lang na pangangailangan ng mamamayan habang binibigyang-batayan sa pangmatagalan ang pribatisasyon ng serbisyong panlipunan at pagtatayo ng samu’t saring imprastrakturang pabor lang sa mga pribadong kontraktor.

Halos pare-pareho ang mga klase ng proyekto na pinopondohan sa ilalim ng pork barrel system. Karaniwang may “pork barrel menu” ang DBM taun-taon kung saan pipili ang mga mambabatas. Kabilang sa menu ang mga sumusunod:

• Scholarships

• Tulong medikal sa mga natukoy na indigents o mahihirap na pasyente

• Livelihood programs

• Konstruksyon ng patubig sa komunidad at irigasyon

• Konstruksyon ng tulay, kalsada, eskwelahan, ospital

• Konstruksyon ng “farm-to-market roads”

• Konstruksyon ng multi-purpose buildings at covered courts

• Pagbili ng firetruck

Bagama’t may kagyat na pakinabang ang ilan sa mga proyekto, karaniwang ginagamit na sangkalan ang samu’t saring proyektong ito para ipatupad ang mga anti-mamamayang patakaran. Halimbawa, karaniwang ginagamit na palusot ang mga scholarship programs para ipatupad ang kaltas sa badyet ng mga state universities and colleges (SUCs) at ang pagtataas ng matrikula. Ginagamit na palusot ang mga medical assistance programs para itulak ang pribatisasyon ng mga pampublikong ospital. Sa huli’t huli, ang mga manggawa at mamamayan ang magdurusa sa ilalim ng ganitong sistema.

4) Sinu-sino ang nakikinabang sa pork barrel?

Ang mga pulitiko at mga ka-sosyo nilang non-government organizations (NGOs) at pribadong

kontraktor ang pangunahing nakikinabang sa sistemang pork barrel. Sila ang may pinakamalaking kurakot sa mga proyektong pinopondohan ng pork barrel na karaniwan pa nga’y walang implementasyon o “ghost projects” lang. Kung sakali mang may aktwal na proyekto, mumo lang ang nakaabot na pondo sa mga manggagawa at mamamayan bukod sa wala sa balangkas ng komprehensibong pag-unlad ang mga proyektong ito.

Sa ganitong kaayusan, nakikinabang din ang imperyalismong US at mga naghaharing uring burges-komprador at panginoong maylupa, dahil natitiyak nilang mga patakaran at hakbanging pabor sa kanila ang ipapatupad ng gobyerno. Ang sistema ng burukrata-kapitalismo ay paraan para bigyang-premyo ang mga burukrata-kapitalista sa gobyerno sa pagtataguyod sa pagsasamantala at pandarahas ng mga naghaharing ito sa ating lipunan. Sa pamamagitan ng pork barrel, natitiyak ng imperyalismong US ang swabeng pamamahala ng mala-kolonyal na estado.

Bukod pa diyan, pinapanatili ng mga pork barrel projects ang ilusyon ng kaunlaran sa kabila ng kaliwa’t kanang atake sa sahod, trabaho at karapatan ng mga manggagawa at mamamayan. Binibigyang batayan ng mga pekeng programang pangkaunlaran ang neoliberal na opensiba para isapribado ang edukasyon, mga pampublikong ospital at iba pang serbisyong panlipunan na pawang pabor sa mga kapital. Umaayon ang disensyo ng pork barrel sa pagpapanatiling napakaliit ng alokasyon sa pambansang programang pangkaunlaran at sentralisadong serbisyong panlipunan. Sa ilalim ng sistemang pork barrel, kalat-kalat ang limos ng gobyerno sa mamamayan para mapagtakpan ang pag-abandona ng estado sa responsibilidad nito sa mamamayan. Susi ang papel ng mga repormistang lokal at internasyunal na NGO para maisakatuparan ang ganitong panlilinlang sa mamamayan sa pamamagitan ng mga ibinibidang “success stories” o case studies.

Sa ganitong pambababoy sa mamamayan, hindi nakapagtataka na magsusulputan ang samu’t saring NGO sa bansa gaya ng mga pekeng NGO na kinokontrol ni Janet Lim-Napoles, ang negosyanteng sangkot sa pangungurakot ng P10-bilyon pork barrel ng mga mambabatas noong nakaraang dekada. Sa aktwal, matagal nang may mga tulad ni Napoles na kakutsaba ng mga mambabatas para kurakutin ang pera ng mamamayan.

5) Bakit ayaw ibasura ni Noynoy ang sistemang pork barrel?

Ayaw ibasura ni Noynoy Aquino ang sistemang pork barrel sa kabila ng malakas na panawagang pagpapabasura dito dahil siya mismo ang pangunahing nakikinabang sa pork barrel at naglilingkod ito sa interes ng imperyalismong US na kanyang amo at sa mga lokal na naghaharing uri sa bansa na kanyang kinakatawan.

Nasa mahigit isang trilyon ang kanyang pork barrel taun-taon na tanging siya lang ang may kapasyahan kung paano gagastusin. Ginagamit niya itong pampadulas sa mga alyadong mambabatas at lokal na upisyal para isulong ang mga anti-mamamayang patakaran, gayundin para tiyakin ang katapatan ng sandatahang lakas at pulisya sa kanya sa pamamagitan ng multi-milyong programang pabahay at suporta sa kanilang mga pamilya. Maari ring ginamit ni Noynoy ang kanyang pork barrel sa pangangampanya para ipanalo ang mga alyadong senador, kongresista at lokal na upisyal nitong 2013 midterm eleksyon. Tiyak, nag-iipon na siya at kanyang kapartido para sa eleksyong 2016.

Hindi totoo ang pahayag ni Noynoy noong Agosto 23 na ibinabasura na ang PDAF o pork barrel ng mga mambabatas. Ang totoo ay mananatili ang bilyun-bilyong alokasyon na pork para sa mga mambabatas batay sa panukalang badyet sa susunod na taon, bagama’t hindi na ito tatawaging PDAF at hindi na lump sum o bultuhan na pondo. May ilan lang ding ipinagbawal na “soft projects” at “temporary infrastructure” tulad ng pondo para sa abono, pagpapa-aspalto at konstruksyon ng waiting shed pero nanatili ang karamihan sa “pork barrel menu” gaya ng nakalista sa itaas. Kaalinsabay ng pagsasabing buwagin ang PDAF, ipinagtanggol ni Aquino ang sistemang pork barrel sa palusot na pamamaraan ito para maghatid ng serbisyo sa mga mamamayan.

Unti-unting nalalantad ang pagkasangkot ni Noynoy Aquino sa pangungurakot sa pondo ng mamamayan. Kamakailan lang, naiulat na tinanggal ni Aquino sa pwesto si Brian Yamsuan, ang taga-payo ni Executive Secretary Paquito Ochoa Jr. dahil umano sa ugnayan nito kay Napoles. Subalit matapos nito ay walang naging imbestigasyon kay Yamsuan. May ilang balita rin na humingi umano ang Liberal Party kay Napoles ng kontribusyon para sa kandidatura ng Team PNOY nitong nakaraang midterm election.

Gustong palabasin ng Palasyo at mga kasapakat nito na si Napoles ang prime suspect at mastermind sa pork barrel scam. Layunin nilang ibaling ang atensyon at galit ng publiko kay Napoles sa kabila ng lumalakas na panawagan ng mamamayan para sa pagbasura ng pork barrel. Subalit malinaw na isang maliit na bahagi lang siya sa pork barrel “mafia”.

Malinaw na maraming koneksyon si Napoles sa mga nakaupong kongresista at senador, subalit ni isa sa kanila ay hindi pa kinakasuhan o iniimbestigahan. Gustong matabunan ni Aquino ang sentral na isyu ng pork barrel at masentro lang ang usapin sa pagpapanagot kay Napoles.

Higit na desperado ang rehimeng Noynoy Aquino na pagtakpan ang bangkarote niyang islogang ”Daang Matuwid” sa harap ng kumukulong galit ng manggagawa at mamamayan laban sa pork barrel. Ipinipilit ni Noynoy ang propagandang kasama siya ng mamamayan sa paghahanap ng katotohan kahit pa tahasan niyang tinitira sa kabilang banda ang mga organisador ng mga nakaraang pagkilos kontra pork barrel. Asahan pa ang mga mas desperadong hakbangin ng Palasyo para pahupain ang galit ng mga manggagawa at mamamayan

6) Bakit kailangang igiit ng mga obrero at mamamayan ang panawagang pagbasura sa sistemang pork barrel?

Kailangang igiit ng obrero ang panawagang pagbasura sa lahat ng tipo ng pork barrel sa gobyerno dahil nagsisilbi ang pork barrel sa interes ng imperyalismong US at mga lokal na papet nito. Lantarang pandarambong ang sistemang pork barrel ng pondong iniluwal ng paghihirap ng mga manggagawa at mamamayan – na ginagamit lang ng iilan para magpakasasa at ituloy ang marangyang pamumuhay. Sa halip na gamitin ang buwis sa ating kita at lahat ng produktong pangkonsumo para sa tunay na kaunlaran ng bayan, ginagamit ito para panatilihing atrasado ang ating kabuhayan habang ang iilan ang lalong nagpapayaman. Nararapat na tuldukan ang kawalang-katarungan at pambababoy na ito.

Walang paraan para pabutihin ang sistemang pork barrel gaya ng ipinapalaganap ng mga repormista dahil likas sa sistema ang anti-mamamayan at anti-kaunlarang katangian nito. Hangga’t may pork barrel, patuloy sa paglikha ng ilusyon ang gobyerno na natutugunan ang mga pangangailangan ng mamamayan habang inilalarga ang pribatisasyon ng mga serbisyong panlipunan. Kahit anupaman ang itawag sa pork barrel, tuloy ang ligaya ng mga burukrata-kapitalista. At hangga’t nanatili ang pagkubabaw ng imperyalistang US sa ekonomiya at pulitika ng bansa, mananatili ang sistemang pork barrel sa burukrasya. Pinatunayan ng kasaysayan na nagsisilbing panlangis ang pork barrel para swabeng ipinatupad ng mga korap na pulitiko ang mga patakarang nagsisilbi sa dayuhan.

Kailangang igiit ang panawagang ito dahil makakapag-ambag ito sa ibayong pagmumulat, pag-oorganisa at pagpapakilos sa masang manggagawa at mamamayan para sa sahod, trabaho at karapatan at tunay na pagbabagong panlipunan. Sa pamamagitan ng isyung ito, nalalantad ang buong naghaharing sistema at ang rehimeng Aquino na siyang nagtataguyod sa nauna bilang naglilingkod sa imperyalismo at mga lokal na naghaharing uri.

Kung gayon, isang matinding pampulitikang laban ang pagbabasura ng pork barrel. May pangangailangan na pangunahan ng mga manggagawa ang paglalantad sa burukrata kapitalismo at ang papel ng imperyalismo sa pagtataguyod nito. May pangangailangang makipagkaisa sa pinakamalawak na hanay ng mamamayan para ipanawagan ang pagbasura sa pork barrel sa pamamagitan ng at masaklaw na gawaing edukasyon at mas malalaking pampulitikang aksyon. Kailangang kumilos at ituloy ang momentum na hatid ng “Million People March” noong Agosto 26 laban sa pork barrel hangga’t hindi ganap na ibinabasura ang sistemang pork barrel.

7) Ano ang alternatibo sa sistemang pork barrel?

Nararapat na ilaan sa mga programang pambansang kaunlaran ang trilyun-trilyong pondo ng manggagawa at mamamayan sa halip na ilaan sa pork barrel ng iilan. Kailangang isentro ang pondo para sa komprehensibong pagpapaunlad ng serbisyong panlipunan tulad ng kalusugan, edukasyon, at pampublikong transportasyon, sa halip na idaan sa kamay ng mga burukrata kapitalista. Higit pa diyan, marapat gamitin ang pondo ng sambayanan sa pagpapaunlad sa agrikultura at industriya, pangunahin sa pagtulong sa mga magsasaka sa balangkas ng tunay na reporma sa lupa. Isang bahagi diyan ang mekanisasyon ng pagsasaka at paglalatag ng ng batayan para sa pambansang industriya.

Ang dambuhalang pondong nilulustay sa sistemang pork barrel taun-taon ay maaring nagbunga na ng maraming pampublikong ospital na may sapat na kagamitan, abot-kayang matrikula sa mga dekalidad na pampublikong paaralan, mas episyenteng sistema ng transportasyon sa mga syudad, panimulang batayan ng pagtatayo ng pambansang industriya, at pagkamit ng tunay na repormang agraryo. Ito ang tipo ng kaunlarang hindi kailanman makakamit sa ilalim ng programang pork barrel. Makakamit lamang ito sa sama-samang pagpapabusara ng pork barrel at pagtatayo ng isang bagong lipunang nagtataguyod ng interes at kagalingan ng mga manggagawa at mamamayan – isang lipunang hangad ang pambansang industriyalisasyon at tunay na repormang agraryo.

Ibasura ang pork barrel ni Aquino! Ibasura ang lahat ng pork barrel! Labanan ang korupsyon sa gobyernong Aquino!

Ibagsak ang burukrata-kapitalismo! Makibaka para sa tunay na kaunlaran! Makibaka para sa tunay na kalayaan at demokrasya!

EILER - Praymer hinggil sa Pork Barrel

Ecumenical Institute for Labor Education and Research (EILER)

Setyembre 2013

Unang bahagi

1) Ano ang pork barrel? Anu-ano ang mga porma nito?

Ang pork barrel ay tumutukoy sa anumang pampublikong pondo sa gobyerno na inilaan sa partikular na pulitiko o opisyal nang walang depinidong paggagastusan. Ibig sabihin, depende sa personal na kagustuhan ng pulitiko/ upisyal kung saan niya gagastusin ang alokasyon (“discretionary”). May pork barrel para sa mga mambabatas (senador at congressman), mga departamento at government-owned and controlled corporations (GOCC), at maging sa bise-presidente at presidente ng Pilipinas. Ang Priority Development Assistance Fund o PDAF ang pinaka-kilalang porma ng pork. Ito ang alokasyon sa mga kongresista at senador na bahagi ng taunang badyet na inaaprubahan ng Pangulo.

May mga pork barrel din na hindi kasama sa isinasalang sa Kongreso at Senado bilang bahagi ng taunang badyet o iyong tinatawag na “off-budget funds” tulad ng President’s Social Fund (PSF). Bagama’t ina-audit ang tipo ng pork barrel na ito, hindi pinapalaganap ang resulta ng audit at kalimita’y inaabot ng apat o limang taon bago ilabas ang audit report. May mga pork barrel din na sadyang hindi dumadaan sa pag-audit ng gobyerno, tulad ng intelligence funds para sa paniniktik sa mga hinihinalang komunista na inilalaan sa halos lahat ng upisyal ng gobyerno, mula Pangulo hanggang sa alkalde ng munisipalidad.

Malaking bahagi ng pork barrel ay galing sa buwis na ibinabayad ng mga manggagawa at mamamayan – mula sa kaltas sa sahod hanggang sa buwis na ipinapataw sa mga bilihin sa porma ng E-VAT. Bukod sa buwis, maaring manggaling din ito sa kita ng mga government – owned and –controlled corporations (GOCC) ng gobyerno tulad ng PAGCOR – na mga pondo ng gobyerno at sa gayon ng mga manggagawa at mamamayan.

Sa kasalukuyan, may P200 milyon na PDAF ang bawat senador kada taon, samantalang P70 milyon naman ang PDAF ng mga miyembro ng Kongreso kasama ang mga party-list. Tinatayang nasa mahigit P25 bilyon kada taon ang inilalaang pork barrel sa lehislatura na inaaprubahan ng Pangulo.

Para makakuha ng pork barrel ang mga mambabatas, nagsusumite sila ng listahan ng mga proyekto sa Department of Budget Management (DBM) na nasa ilalim ng mandato ng Pangulo. Matapos na aprubahan ang mga panukalang proyekto, mag-iisyu ang DBM ng Special Allotment Release Order (SARO). Para sa mga proyektong pang-imprastraktura, ang SARO ang magiging batayan para simulan ang bidding. Matapos nito ay maglalabas ang DBM ng Notice of Cash Allocation bilang pruweba ng bayad sa konstruksyon. Para naman sa mga “soft projects” tulad ng tulong medikal, may binubuong kasunduan ang mambabatas at pampublikong ospital para garantiyahan ang pagbibigay ng atensyong medikal sa mga tinukoy na pasyente. Anu’t anupaman, may basbas ng DBM at ng Pangulo ang mga proyektong pinopondohan gamit ang PDAF.

Sa implementasyon ng proyekto, may kalayang pumili ang mga mambabatas ng mga NGO na makakatuwang nito, bagama’t walang nakasaad sa batas na nagpapahintulot ng paglalaan ng pork barrel para sa mga NGO. Dito na pumapasok ang maniobra para iimbudo ang PDAF sa illang pekeng NGO na may “ghost projects” o kaya iyong mga NGO na mga mambabatas mismo ang nagtatag.

Iba pang porma ng pork

Subalit hindi lang PDAF ang porma ng pork barrel. Sa katunayan, higit na malaki ang pork barrel ng Pangulo. Kabilang sa pork barrel ng Pangulo ang Special Purpose Funds (SPF), President’s Social Fund (PSF), at Malampaya Gas Funds. Sa ilang pagtataya, aabot sa mahigit P1.3 trilyon ang “presidential pork barrel” ni Noynoy Aquino sa 2014 na mahigit kalahati ng pambansang badyet para sa taong 2014 na aabot sa P2.26 trilyon.

• Special Purpose Fund (SPF) – pondo mula sa buwis ng mga mamamayan na bahagi ito ng taunang badyet na sinusuri ng Kongreso. Subalit lump sum ito o hindi naka-partikularisa sa kung anu-ano ang paggagastusan. Karaniwang bahagi ng SPF ang calamity/ emergency funds at life insurance premium para sa mga upisyal ng gobyerno. Sa inihaing 2014 national budget, tumataginting na P449 bilyon ang nakalaan para sa SPF na ilang ulit na mas malaki kaysa sa PDAF

• President’s Social Fund (PSF) – pondo mula sa kita ng ilang GOCC tulad ng PAGCOR na ginagamit bilang tulong pinansyal sa mga pamilya ng sundalo at kapulisan. Hindi ito bahagi ng taunang badyet na isinasalang sa Kongreso, at wala itong depinidong halaga. Kung kita pa lang ng PAGCOR ang pag-uusapan, umabot ito sa P5.256 bilyon noong 2012.

• Malampaya Gas Funds – pondo mula sa kita at buwis ng Malampaya Natural Gas field sa West Philippine Sea. Kasosyo ang gobyerno ng mga pribadong kumpanya ng langis sa operasyon nito. Mula 2002 hanggang 2013, umabot sa mahigit P165 bilyon ang remitans sa gobyerno mula Malampaya, o nasa P13.75 bilyon na kita taun-taon. Walang malinaw na audit ng pondo na ito.

Iginigiit ni Noynoy Aquino na hindi pork barrel ang PSF at iba pang discretionary funds ng Pangulo dahil umano hindi ito galing sa buwis ng mamamayan. Subalit malinaw na anumang pampublikong pondo ay dapat na tiyaking nasusuri at nailalaan pabalik sa mamamayan. Malinaw sa depensa ni Aquino na gusto niyang panatilihin ang pagpapasya sa kung papaano gagamitin ang bilyun-bilyon, at posibleng trilyun-trilyong, pondo ng mamamayan.

2) Kailan nagsimulang ipatupad ang sistemang pork barrel?

Nagsimulang ipatupad ang sistemang pork barrel sa ilalim ng kolonyal na paghahari ng Amerika sa bansa. Sa panahong ito, binigyan ng alokasyong pork barrel ang mga mambabatas na nagtataguyod ng interes ng mga dayuhang kumpanya at malalaking pribadong negosyo, bukod sa pagtitiyak ng kanilang pusisyon sa burukrasya. Dahil dito, naging kasangkapan ang pork barrel para tiyakin ang katapatan sa imperyalismong US ng mga Pilipinong may pwesto sa gobyerno – na pawang mula sa mga naghaharing uri sa bansa, sa malalaking panginoong maylupa at burges-komprador. Bunga nito, pinatakbong parang negosyo ang gobyerno na may malinaw na diin sa pagprotekta sa pribadong akumulasyon ng kapital – ito ang burukrata-kapitalismo. Pinasahol ng sistemang pork barrel sa pahanon ng kolonyalismong US ang patronage politics o pagtangkilik sa isang patron kapalit ng pabor na itinanim ng kolonyalistang Espanyol, kung saan binibigyan ng pusisyon sa gobyerno ang mga kontra-rebolusyonaryong Pilipino bilang pabuya sa kanilang katapatan sa Espanya.

Ipinagpatuloy ang iskemang ito ng mga sumunod na Pilipinong presidente at mambabatas, na pawang nakinabang sa bilyun-bilyong pera ng sambayanan. Ginamit ang pork barrel ng Pangulo para tiyakin ang pagpapatupad ng mga maka-imperyalista at maka-naghaharing uring patakaran sa pakikipagsabwatan ng Kongreso at Senado. Samantala, nilulustay naman ng mga upisyal ng gobyerno ang pork barrel para tustusan ang maluhong pamumuhay at ang panunuhol sa mga sangay ng gobyerno kabilang ang korte. Ang natitirang pondo ay ginagamit para tiyakin ang pagkapanalo sa susunod na halalan gamit ang mga proyektong pang-akit sa mga botante. Sa madaling salita, ang pork barrel ay ang pondo na mula sa manggagawa at mamamayan na nilulustay para sa swabeng pamumuno ng mga reaksyonaryong upisyal ng gobyerno.

Tula- Pag-ibig sa Tinubuang Lupa

Watch video: Song Pagibig Sa Tinubuang Lupa based on original poem of the same title by Andres Bonifacio - https://www.facebook.com/photo.php?v=426109217497718&set=vb.100002959308919&type=2&theater

Aling pag-ibig pa ang hihigit kaya
Sa pagkadalisay at pagkadakila
Gaya ng pag-ibig sa Tinubuang lupa?
Aling pag-ibig pa? Wala na nga, wala.

Pagpupuring lubos ang palaging hangad
Sa bayan ng taong may dangal na ingat,
Umawit, tumula, kumanta't sumulat,
Kalakhan din niya'y isinisiwalat.

Walang mahalagang hindi inihandog
Ng may pusong mahal sa Bayang nagkupkop,
Dugo, yaman, dunong, katiisa't pagod,
Buhay ma'y abuting magkalagut-lagot.

Bakit? Alin ito na sakdal ng laki,
Na hinahandugan ng buong pagkasi,
Na sa lalong mahal nakapangyayari,
At ginugulan ng buhay na iwi?

Ito'y ang Inang Bayang tinubuan:
Siya'y ina't tangi sa kinamulatan
Ng kawili-wiling liwanang ng araw
Na nagbigay-init sa buong katawan.

Kalakip din nito'y pag-ibig sa Bayan,
Ang lahat ng lalong sa gunita'y mahal,
Mula sa masaya'y gasong kasanggulan
Hanggang sa katawa'y mapasa-libingan.

Sa aba ng abang mawalay sa bayan!
Gunita ma'y laging sakbibi ng lumbay,
Walang alaala't inaasa-asam
Kundi ang makita'y lupang tinubuan.

Pati ng magdusa'y sampung kamatayan

Wari ay masarap kung dahil sa bayan
At lalong mahirap. Oh, himalang bagay!
Lalong pag-irog pa ang sa kanya'y alay.

Kung ang bayang ito'y masasa-panganib
At siya ay dapat na ipagtangkilik,
Ang anak, asawa, magulang, kapatid;
Isang tawag niya'y tatalikdang pilit.

Hayo na nga, hayo, kayong nagabuhay
Sa pag-asang lubos ng kaginhawahan
At walang tinamo kundi kapaitan,
Hayo na't ibangon ang naabang bayan!

Kayong nalagasan ng bunga't bulaklak
Ng kahoy ng buhay na nilanta't sukat,
Ng bala-balaki't makapal na hirap,
Muling manariwa't sa baya'y lumiyag.

Ipahandug-handog ang buong pag-ibig
At hanggang may dugo'y ubusing itigis;
kung sa pagtatanggol, buhay ay mapatid, 

Ito'y kapalaran at tunay na langit!

Gat Andres Bonifacio

The president’s aestethic measures to distract the people from the porky issues

By Belarmino Dabalos Saguing

Rome, Italy 22 September 2013

President Aquino, according to the palace, is in Zambo to take charge of the military operations as the Commander in Chief is a pure ‘papogi’ measure. As the CiC, he can follow the actions from where he should be: in his office where he can aslo oversee the other urgent national issues. He went to the scene of battles so he could be pictured as the wartrior president who leads his men in battle while keeping mum on his part in the pork barrel issue.

The word from Malacañang was that Mr. Aquino had nothing to say about the filing of plunder charges against three senators, several congressmen, and at least two dozen other people supposedly involved in the misuse of pork barrel funds because he had no access to newspapers — putting that outstanding piece of idiocy among such other gems from Palace spokesmen as that in late 2010 when Mr. Aquino, they said, could not be reached at the US because he had left his cellphone at home.

The MNLF is taking the brunt of blame for sending its forces into Zamboanga City so they could hoist their flag at city hall. MNLF Chair Nur Misuari is being accused of trying to call attention to his declaration of independence last August, thereby triggering an armed response from the military and the police — apparently with the sanction of the local and national governments, neither of which, we can gauge from their respective statements, could countenance the MNLF presence.

Mr. Aquino’s statements and his administration’s relegating the MNLF to the status of spectator rather than participant in his exclusionary approach to peace in Mindanao was bound to provoke MNLF resentment. Only an idiot with no understanding of either the politics of the region or of the human heart would have thought otherwise.  (http://bulatlat.com/main/2013/09/22/clueless-in-zamboanga/#sthash.1JlWEk3x.dpuf)

The president must prove, instead, the he is what the voters who elected him hoped him to be: the statesman whom the nation could rely in important national situations. At the moment, he is proving that he is nothing but a blundering politician trying hard to beautify himself to the eyes of the voters. Despite his claims of ‘successes’ in economic field, he still yet to show to the people that he is really doing something to cure the ills of the nation, the chronic poverty and social insecurity that scourge the Filipinos.

The mire our president is in appears as if it were the MNLF’s Misuari fault. The mess is in fact his own doing as made clear by ex president F. V. Ramos’ statyement. We, perhaps do not have a statesman (not mentioning a politician) in the palace. Just a child president making believe he is a general.

His thin veneer of an honest, trustworthy guy is quickly peeling off as his ‘matuwid na daan’ rethoric melts out and the people are loosing their patient on him. 

[PhilConcerns] Time to lift the long shadow of Dictator Marcos from the Filipino People - ICHRP

STATEMENT
21 September 2013

Over the night of 21-22 September 1972, the dictator Ferdinand Marcos decreed Martial Law, ensuring that his Presidential term did not come to an end, allowing him to arrest his political competitors, and seize their assets.

Marcos had the blessing of US President Richard Nixon, under the pretext that Marcos was a strong ally against communism in the Cold War and in the last phase of the American War in Vietnam. US military bases at Clark and Subic enabled massive air and naval bombardment of Vietnam for years, as well as being notorious sites of sexual exploitation of women and children.

Indeed, Marcos used the then small but growing armed revolutionary movement led by the re-established Communist Party of the Philippines as a pretext for Martial Law, even though it was not an immediate threat to the Philippines state. That despicable figleaf of anti-communism is long gone as a cover for the present-day gross abuse of human rights.

Martial Law was a nightmare for the Filipino people of all classes, with arbitrary political killings, disappearances, torture, and political prisoner camps all over the country. The war against the Moro people raged in Mindanao. Trade unions and student campaigns were repressed

Under the earliest Structural Adjustment Program of the International Monetary Fund and the World Bank, Marcos created the world's first Export Processing Zones with its tax holiday for foreign corporations, and “no-union, no-strike” rules. Marcos began state-sponsored export of labour. De-forestation was rampant, with consequences now evident in repeated flood and landslide disasters.

Dictator Marcos created the category of 'crony capitalism', and his cronies remain today as powerful economic and political players in the Philippines.

When Marcos had Senator Benigno Aquino Jr. assassinated on 21 August 1983 at the Manila International Airport, the simmering mass movement against the dictatorship erupted. By the end of 1985, he was forced to call a 'snap election' for 7 February 1986, which was won by a united opposition led by Mrs. Corazon “Cory” Aquino, mother of the current President. Marcos intended to fraudulently claim victory but was thwarted by an attempted coup which was itself saved by the famous “people power” uprising. The dictator fled to the protection of the US in Hawaii.

It was the Filipino people who removed the dictator in February 1986, with the sympathy of the world's people, but without any help from the states who loudly proclaim their democratic credentials, in Europe, North America or the Pacific.

The euphoria of that democratic triumph was still echoing around the world, but in the Philippines it did not last long: KMU union leader and political figure Rolando Olalia and his driver Leonor Alay-ay were assassinated on 13 November 1986, protesting peasants were massacred at Mendiola on 21 January 1987, and BAYAN leader Lean Alejandro was assassinated on 19 September 1987. Reactionary groupings in the armed forces launched six coup plots against President Aquino, the most violent being in August 1987.

This powerful reassertion of military power in Philippines society, financed by US military aid, made the Cory Aquino presidency even worse than the Marcos era for cases of human rights abuse, despite its initial steps in releasing all political prisoners, declaring a revolutionary government until a new democratic Constitution was adopted by the people in February 1987, holding elections, and then making the profound decision by the Senate to reject any extension of the US Military Bases Agreement in 1991.

Today, 41 years later, the International Coalition for Human Rights in the Philippines calls the international community to attention for the shocking abuse of basic democratic and human rights that continue in the Philippines today. Despite a veneer of democratic institutions and elections, life for most Filipinos is one of grinding poverty, with all protests met with brutal force by the state – arbitrary execution, torture, arbitrary detention, judicial abuse, repression of the people´s organized actions.

Marcos casts a long shadow, but the international community can finally dispel it, in the bright light of scrutiny by civil initiatives, UN institutions and credible courts.

The Philippines is NOT a model of democracy. Following the steps of his predecessors, President Benigno Simeon Aquino III is implementing an undeclared Martial Law. The extrajudicial killing of 142 human rights advocates, political activists and development workers (and frustrated killing of 164 more), the 449 political prisoners being held in detention centres, the 16 cases of enforced disappearance, 76 cases of torture, 540 cases of illegal arrests and more than 30,000 victims of forced evacuation all attest to this reality. The impunity enjoyed today by the current Aquino presidency has its roots in US military aid now under the banner of 'war on terror', and the discredited ideology of unfettered 'free trade and investment' known as neo-liberalism or the 'Washington Consensus'

This impunity must be ended by a combination of direct people's action and state action

Which government will be the first to refuse to have a state visit from President Aquino until General Palparan is put on trial for abductions and extra-judicial killings?

When will the the governments of the United States, Australia and other countries stop military aid and training to the Philippines until root-and-branch reform of the Armed Forces of the Philippines is under way?

Which government will call in the Philippines Ambassador to demand an end to repression of trade unions, farmers, student and other people's organizations in the Philippines?

Which international figure will be the first to use their public standing to denounce the impunity of the Aquino presidency?

The International Coalition for Human Rights in the Philippines welcomes all organizations who share our passion for human rights and peace to join us in rising to this challenge.

Reference:

Canon Barry Naylor
Chairperson, Global Council
International Coalition for Human Rights in the Philippines (ICHRP)

Office: +44 (0) 116 261 5371
Mobile: +44 (0) 775 785 3621